Słowo kończące się na literę T na J
Czasownik posiłkowy „jest”, od „być”.
Łódź rekreacyjna lub sportowa z żaglem.
Drapieżny ssak, szopowaty, w Polsce inwazyjny.
Jogurt to popularny fermentowany produkt mleczny.
Głośny, przykry hałas; rzeczownik odgłosowy.
Nazwa litery „J”; poprawny rzeczownik.
Ang. „odrzutowiec”, używane w polszczyźnie.
Osoba obchodząca jubileusz, np. 50‑lecie.
Skrót od „sprawiedliwość” w prawie anglosaskim.
Minerał, zielony kamień szlachetny.
Dawny członek ławy przysięgłych; termin prawniczy.
Dźwięk jęczenia; rzeczownik od „jęczeć”.
Jelit to poprawna forma dopełniacza liczby mnogiej.
Jaskot oznacza gwar, paplaninę albo głośne rozmowy.
„Jurt” to poprawna forma liczby mnogiej od „jurta”.
Ang. „kurtka”, powszechne zapożyczenie.
„Jut” – jednostka pracy/tkanina jutowa, poprawne słowo.
Polskie imię żeńskie, rzadkie, kończy się na „t”.
„Jezuita” zakonnik; forma „Jezuit” poprawna w odmianie.
Ang. „jett” jako zapożyczenie, kończy się na „t”.
„Jarot” – rzadkie nazwisko/toponim, kończy się na „t”.
Jesiot to dawna lub regionalna forma nazwy ryby.
„Jakt” to rodzaj łodzi, wyraz poprawny, na „t”.
„Jurant” to rzadkie, lecz poprawne określenie osoby przysięgającej.
Imię Jowit, męskie, znane z tradycji chrześcijańskiej.
Jajogniot to żartobliwe określenie niezręcznej osoby.
„Janet” – obce imię używane w polszczyźnie, na „t”.
„Jutrot” – nazwisko/toponim, poprawne jako wyraz własny.
„Jukat” – okrycie/koszula liturgiczna, poprawne słowo.
Jesiotr to duża ryba słodkowodna i morska.
„Jart” – nazwisko/nazwa własna, funkcjonuje w polszczyźnie.
„Jarat” jest rzadkim, odnotowanym słowem języka polskiego.
„Jamat” – „jama” w sanskrycie; używane w tekstach o jodze.
Jakut to członek ludu zamieszkującego Syberię.
Οι λέξεις στη λίστα Słowo kończące się na literę T na J προέρχονται από παίκτες του λεκτικού παιχνιδιού Όνομα, Ζώο, Πράγμα.